رسانه روایت در استان بوشهر ارتباط با ما:@admin_boie
ژاندارمی که دلالِ عیاشی شد سلطان قابوس، به حکومت عمان رسیده و همان ابتدا با شورش گسترده در منطقه ظُفار مواجه شد؛ برای نجات حکومتش از شاه ایران درخواست کمک نظامی کرد. ایرانیها در یگانهای مختلف با تعدادی چندین هزار نفری به عمان اعزام شدند تا از حکومت قابوس دفاع کنند. استدلال شاه برای این مشارکت نظامی این بود که عمان متحد ایران و امنیت تنگه هرمز مهم است؛ اگر حکومتی کمونیستی و در تعارض با حکومت ایران بر عمان مسلط بشود، چگونه میتوان امنیت صادرات نفت را تضمین کرد؟! جوانان ایرانی فوج فوج به عمان روانه شدند؛ بهطوریکه گفته میشود در اوج عملیاتها بیش از ده هزار نظامی ایرانی در عمان حاضر بودهاند. هیچ وقت هم نگفتند چند ایرانی کشته شدند؛ آمارهای غیر رسمی از کشته شدن اقلاً ۷۰۰ کشته و ۱۴۰۰ زخمی می گویند. دستگاه تبلیغاتی رژیم هم مفصل پای کار بود. مکرر در مدارس و جراید چرایی حضور در عمان را برای مردم شرح میدادند. بریده روزنامه بالا که از روزنامه اطلاعات در سال ۱۳۵۴ است، یک نمونه است. در روز دیگری همین روزنامه تیتر بزرگی از شاهنشاهشان در صفحه اول آورده و در مورد حضور در ظفار، نوشته: «اگر منافع ملی و سیاسی ایران ایجاب کند، ارتش در خارج از مرزها میجنگد و قربانی میدهد». بعد هم که عمان توانست با کمک ایرانیها، منطقه ظفار را سرکوب کند، روابط ایران و عمان مستحکمتر شد. قابوس هم مثل بسیاری از سران عرب، به ایران میآمد و مشغول عیاشی میشد. اسدالله علم در یادداشت سوم تیر ۱۳۵۵ با اشاره به حضور شاه عمان در ایران نوشته است: «[شاه] سؤال فرمودند، در این دو شبه خوشگذرانی چه کرد؟ عرض کردم، هر شبی چهار پنج خانم در اختیارش بود، اما چه کرد، نمیدانم. فرمودند، تازهداماد احیاناً ناخوش نشود. عرض کردم، خیر، دخترهای ایرانی تمیز شدهاند و او هم خیلی آنها را دوست میدارد». «بویه»؛ رسانه روایت در استان بوشهر@boie_bu