باهوش بودن، لزوماً به معنی درست فکر کردن نیست! گاهی ذهن ما بهجای اینکه دنبال حقیقت بگرده، دنبال دلیل میگرده تا ثابت کنه از همون اول حق با ما بوده!
#تفکر_انتقادی#فلسفه#توسعه_فردی
۷۴۰
۶:۲۷
دلفینها حتی موقع خواب هم یک چشمشون بازه! 
دلفینها برای نفس کشیدن باید مرتب به سطح آب بیان. بنابراین نمیتونن مثل ما کاملاً بیخبر از محیط اطراف بخوابن.
طبیعت براشون یه راهحل عجیب پیدا کرده: مغزشون بهصورت نوبتی استراحت میکنه! یعنی یک نیمکره میخوابه و نیمکره دیگه هوشیار میمونه. معمولاً چشم مقابل نیمکره هوشیار هم بازه.
بعد از مدتی جای دو نیمکره عوض میشه تا هر دو فرصت استراحت پیدا کنن. 
حالا این موضوع چه ربطی به زندگی ما داره؟
چند بار شده اونقدر درگیر کار و مسئولیت بشی که حتی فرصت نفس کشیدن هم نداشته باشی؟
همه کارها رو خودت به عهده میگیری.
حتی موقع استراحت، ذهنت درگیر مشکلاته.
فکر میکنی برای موفق شدن باید همیشه در حال کار کردن باشی.
شاید مشکل کمبود زمان نیست؛ شاید هنوز بلد نیستی انرژیات رو مدیریت کنی!
۳ درس کاربردی از دلفینها:
همهچیز رو همزمان انجام نده! اولویتبندی کن و انرژیات رو صرف مهمترین کارها کن.
استراحت رو به بعد از اتمام کارها موکول نکن! همیشه کاری برای انجام دادن وجود داره. استراحت بخشی از مسیر موفقیته.
همه مسئولیتها رو به دوش نکش! یادداشت کن، برنامهریزی کن و بخشی از کارها رو به دیگران بسپار.
جمعبندی: دلفینها به ما یاد میدن که برای ادامه دادن، باید بلد باشیم انرژیمون رو حفظ کنیم. موفقیت فقط بیشتر کار کردن نیست؛ گاهی هنر واقعی اینه که بدون فرسوده کردن خودت، مسیر رو ادامه بدی.
#مدیریت_انرژی #موفقیت #دلفین
در کانال تجارب موفق همراهمون باشین:
ble.ir/join/DJyNwRwuWe
چند بار شده اونقدر درگیر کار و مسئولیت بشی که حتی فرصت نفس کشیدن هم نداشته باشی؟
شاید مشکل کمبود زمان نیست؛ شاید هنوز بلد نیستی انرژیات رو مدیریت کنی!
#مدیریت_انرژی #موفقیت #دلفین
۷۲۴
۱۳:۱۸
چرا فیلها دیکتاتورن، اما بوفالوها دموکراسی دارن؟
تو دل طبیعت یه اتفاق عجیب میافته: وقتی یه گله بوفالو باید تصمیم بگیره کجا بره، تکتک بوفالوها رو به یه سمت وایمیستن. جهتی که بیشترین رأی رو بیاره، مسیر گله میشه. یه #دموکراسی کامل! اما چند کیلومتر اونطرفتر، گلهی فیلها از رییس گله (فیل مادهی مسن) اطاعت مطلق میکنن. هر جا اون بگه میرن، حتی اگه مسیرش اشتباه باشه. یه #دیکتاتوری تمامعیار! چرا؟
جواب تو کتاب «چگونه گورهخر راهراه شد» از لئو گراسهست: بهای اشتباه!
برای بوفالو، تصمیم غلط یعنی کمی تشنگی.
برای فیل، تصمیم غلط یعنی مرگ کل گله در خشکسالی.
نتیجهی این الگو: وقتی بهای اشتباه پایینه، گروهها میرن سمت مشورت و رأیگیری. وقتی بهای اشتباه سنگینه، کنترل رو میسپرن به یه «رهبر قاطع و تکرأی».
این فقط واسه حیوونا نیست. تو تاریخ انسانها هم، هر وقت «بحران، جنگ یا خطر بزرگ» پیش اومده، اغلب مردم حاضر شدن بخشی از آزادیهاشون رو بدن تا یه «دست مقتدر» نجاتشون بده.
کاربردش تو زندگی و کار خودت:
روزهای آروم، همه تو جلسهها «توفان فکری» میزنن. اما وقتی شرکت تو بحران سقوط میافته، همه منتظر دستور مستقیم مدیر میمونن.
سه تا سؤال که از امروز میتونی از خودت بپرسی:
تصمیمی که الان دارم میگیرم، «بهای اشتباهش» پایینه یا سنگین؟
اگه پایینه، آیا نظر تیمم رو پرسیدم؟
اگه سنگینه، آیا شفاف و قاطع تصمیم گرفتم، یا دارم با بحث بیپایان وقت میسوزونم؟
دموکراسی یا دیکتاتوری، قبل از اینکه انتخاب اخلاقی باشه، واکنش یه سیستم به میزان خطریه که حس میکنه.
در کانال تجارب موفق همراهمون باشین:
ble.ir/join/DJyNwRwuWe
روزهای آروم، همه تو جلسهها «توفان فکری» میزنن. اما وقتی شرکت تو بحران سقوط میافته، همه منتظر دستور مستقیم مدیر میمونن.
۵۸۶
۷:۱۱
خطرناکترین آدم تاریخ؛ " هیولا " نبود بلکه فقط دستورات رو اجرا میکرد!
«من فقط دستور رو اجرا میکردم»؛ جملهای که از یه آدم عادی، همدست جنایت ساخت!
سال ۱۹۶۱، دنیا منتظر دیدن یه «هیولا» بود. اما هانا آرنت، فیلسوف یهودیای که خودش از نازیها فرار کرده بود، چیز ترسناکتری دید: یه کارمند معمولی، منظم و آروم که دفاعش این بود: «برنامهریزی حرکت قطارها صرفاً وظیفه و کار اداری بود.»
اسمش آدولف آیشمن بود؛ یکی از مسئولان انتقال یهودیان به اردوگاههای مرگ نازیها.
این کارمندِ خیلی وظیفه شناس، با اینکه میدونست مسافران این قطارها به سفری بی بازگشت میرن، چشم خودش رو بست و فقط به کاری که بهش سپرده شده بود عمل کرد!
هانا آرنت اسم این پدیده رو گذاشت «ابتذال شر» ؛ یعنی بزرگترین فجایع تاریخ رو همیشه آدمهای شرور نساختن، بلکه آدمهای عادی ساختن که تصمیم گرفتن «فکر نکنن».
این فقط مال تاریخ نیست؛ مال امروز ما هم هست:
روزمرهی ما با جنایتهای آیشمن قابل مقایسه نیست، اما الگوش آشناست:
وقتی تو جمع به کسی ظلم میشه و سکوت میکنیم.
وقتی سر حق کسی خورده میشه و میگیم «تصمیم من نبود».
وقتی همه با انگشت یه نفر رو نشونه میگیرن و ما هم یکی از انگشتها میشیم.
تمرین «یه لحظه مکث»:
دفعهی بعد که خواستی بگی «دستور بود»، «تصمیم من نبود»، «روالش همینه»، قبلش این سه تا سؤال رو از خودت بپرس:
اگه این کار علنی بشه، هنوز ازش دفاع میکنم؟
اگه من جای قربانی بودم، از دیگران چه انتظاری داشتم؟
آیا دارم تصمیم میگیرم، یا فقط دارم تصمیم گرفتن رو به یکی دیگه میسپرم؟
قبول داریم که مخالفت کردن همیشه آسون نیست اما لازم هم نیست یه قهرمان باشیم تا گاهی با ظلم، مخالفت کنیم؛ فقط کافیه به صدای درون مون فرصت فکر کردن بدیم.
در کانال تجارب موفق همراهمون باشین:
ble.ir/join/DJyNwRwuWe
روزمرهی ما با جنایتهای آیشمن قابل مقایسه نیست، اما الگوش آشناست:
دفعهی بعد که خواستی بگی «دستور بود»، «تصمیم من نبود»، «روالش همینه»، قبلش این سه تا سؤال رو از خودت بپرس:
۵۸۴
۶:۴۶
زندگی واقعی، مال دیوانه هاست!
تمام اتفاقات مهم و بزرگ تاریخ رو که مسیر همه چیز رو عوض کرده، دیوانه ها انجام دادن...معلومه اون آدمی که سالها وقت میذاره تا اتم رو کشف کنه ، دیوانه ست...
او کشف کرد و عاقل ها استفاده کردن... تبدیل به پول و دلار کردن...
اما یه واقعیت مهم وجود داره: در این دنیا فقط به دیوانه ها خوش میگذره...
عاقلا میخوان محاسبه و دو دو تا چارتا کنن و در آخر هم بابت همه اینا فقط زجر میکشن...
#دیوانگی_کن#حال_خوب
در کانال تجارب موفق همراهمون باشین:
ble.ir/join/DJyNwRwuWe
تمام اتفاقات مهم و بزرگ تاریخ رو که مسیر همه چیز رو عوض کرده، دیوانه ها انجام دادن...معلومه اون آدمی که سالها وقت میذاره تا اتم رو کشف کنه ، دیوانه ست...
او کشف کرد و عاقل ها استفاده کردن... تبدیل به پول و دلار کردن...
عاقلا میخوان محاسبه و دو دو تا چارتا کنن و در آخر هم بابت همه اینا فقط زجر میکشن...
#دیوانگی_کن#حال_خوب
۵۴۵
۱۰:۵۳
چیزی که مدام بهش توجه میکنی، بهتدریج روی افکار، خواستهها و حتی تصویری که از موفقیت داری تأثیر میذاره.
#سلبریتی#اقتصاد_توجه
۵۱۴
۱۳:۴۰
حتماً یکی دیگه یه کاری میکنه؛ حقیقت تلخ " اثر تماشاگر "
همهمون یه جایی این موضوع رو تجربه کردیم : وقتی کسی کمک میخواست یا یه چیزی درست نبود، منتظر شدیم یکی دیگه پا پیش بذاره. گاهی اون «یکی دیگه» هم دقیقاً منتظر ماست. 
سال ۱۹۶۴، نیویورک ؛ یه نیمهشب عادی، زنی به اسم «کیتی جنووِیز » نزدیک خونهش مورد حمله قرار گرفت. در ۳ نوبت جداگانه و طی ۳۰ دقیقه. 🩸
روزنامهها تیتر زدن: «۳۸ همسایه فریادهای التماس رو شنیدن و حمله رو تماشا کردن، اما حتی یه نفر به پلیس زنگ نزد!» 
این ماجرا جامعهشناسها رو شوکه کرد. همه فکر میکردن مردم نیویورک بیرحم و سنگدل شدن؛ اما دو روانشناس به اسم «دارلی و لاتانه» تصمیم گرفتن علت واقعی این رفتار رو بررسی کنن. 
چیزی که اونها فهمیدن:
برعکس تصور ما، هرچی آدمهای بیشتری شاهد یه اتفاق باشن، احتمال اینکه یکیشون کمک کنه کمتر میشه! به این میگن «اثر تماشاگر»
چرا این اتفاق میافته؟
انتشار مسئولیت : وقتی تنهایی، ۱۰۰٪ مسئولیت رو دوش توئه. اما وقتی ۱۰ نفر اونجان، مسئولیت تو ذهن تو تقسیم بر ۱۰ میشه؛ پس با خودت میگی: «حتماً یکی دیگه زنگ میزنه…»
تأیید جمعی : وقتی میبینیم بقیه آرومن و فقط تماشا میکنن، ذهن ما نتیجه میگیره: «پس حتماً اوضاع اونقدرها هم جدی نیست!» و ما هم بیتفاوت میشیم!
داستان کیتی جنووِیز به ما یه واقعیت تلخ رو نشون میده: مغز ما طوری سیمکشی شده که تو شلوغی، مسئولیت رو بندازه گردن دیگران و منفعل بشه. و این پدیده فقط برای جرم تو خیابون نیست!
تو جلسات، وقتی همه میدونن کار داره اشتباه پیش میره اما حرفی نمیزنه. تو ساختمون، وقتی همه منتظرن «یه همسایه دیگه» پیگیر خرابی آسانسور بشه.
چطور از این تله دور بمونیم؟
اول از همه خودت پا پیش بذار. اولین نفر که حرکت کنه، بقیه هم دنبالش میان.
این جمله رو از ذهنت حذف کن: «حتماً یکی دیگه زنگ زده.» خودت زنگ بزن، بدترین حالت اینه که دو نفر زنگ زده باشن.
اگه کمک میخوای، مستقیم خطاب کن: نگو «کسی هست کمک کنه؟»، بگو «شما، با کاپشن آبی، لطفاً به اورژانس زنگ بزن.» 
تو محیط کار و ساختمون، مسئولیت رو اسمدار کن: «من پیگیر میشم.» جملهی «کسی باید این کارو بکنه» یعنی هیچکس نمیکنه.
#اثر_تماشاگر
در کانال تجارب موفق همراهمون باشین:
ble.ir/join/DJyNwRwuWe
برعکس تصور ما، هرچی آدمهای بیشتری شاهد یه اتفاق باشن، احتمال اینکه یکیشون کمک کنه کمتر میشه! به این میگن «اثر تماشاگر»
#اثر_تماشاگر
۴۵۷
۱۳:۲۶
رعایت مواردی که داخل این ویدیو گفته شده؛ تغییراتی برات ایجاد میکنه که خودت و اطرافیانت شگفت زده میشین!
#رشد_فردی#سبک_زندگی_هوشمندانه
در کانال تجارب موفق همراهمون باشین:
ble.ir/join/DJyNwRwuWe
#رشد_فردی#سبک_زندگی_هوشمندانه
۲۰.۱K
۱۳:۰۹
موندن در "منطقه امن زندگی"، به تدریج شما رو میکشه!
هرچند زندگی کردن در منطقه امن و آرام، باعث دور موندن از خطر میشه اما به تدریج روح زندگی رو از شما میگیره!
پشت ماسک امن و راحتی که این کلمه (منطقه امن زندگی) بر چهره خودش زده، حقیقت تلخی وجود داره، اینکه منطقه امن شما رو وارد یه رکود بیپایان میکنه و قطره قطره با نام آرامش، زهر خاموشی و بیانگیزگی رو به کامتون میریزه!همه دوست دارن که در زندگی شادی و موفقیت رو تجربه کنن اما شادی جز با حرکت کردن رو به جلو و پیشرفت های کوچک به دست نمیاد!
مارتین لوترکینگ گفته معروفی در مورد منطقه امن داره:« ممکن است در آغاز ۳۸ سالگی وقتی به بیرون نگاه میکنی، فرصتها و کارهای چالشبرانگیز زیادی را ببینی که تو را احاطه کرده است؛ کارهای بزرگی که باید انجام شوند، مسیرهای شگفتانگیزی که باید طی شوند، اما تو از همه آنها روی برمیگردانی. در این لحظه تو روح خود را کشتهای. وقتی به ۹۰ سالگی میرسی نباید ترسی از مردن داشته باشی چون تو یکبار در سن ۳۸ سالگی مردهای و خودت بیخبر بودی.»
#منطقه_امن
در کانال تجارب موفق همراهمون باشین:
ble.ir/join/DJyNwRwuWe
#منطقه_امن
در کانال تجارب موفق همراهمون باشین:
۲۶۰
۷:۱۹