دستیار هوش مصنوعی بله بعد از Chatgpt و Gemini پرکاربردترین هوش مصنوعی در ایران است. فاصله زیادی تا رتبه اول وجود داره و البته برنامه‌هایی جدی برای کم کردن این فاصله. از ابتدای آبان‌ماه انشاالله 
۱۱۱۳۸۴دیدم شهید عبدالرحیم موسوی فرمانده کل ارتش در مصاحبه‌ای گفته بود که با هر ترفیع رتبه‌ای که می‌گرفته به او پیشنهاد می‌شد که خانه‌اش را عوض کند. خانه‌ای بهتر و راحت‌تر بگیرد. او هر بار می‌گفته که در جایی که هستم راحتم.
مرحله آخر ترفیع و با کسب درجه فرماندهی ارتش دیگر اصرار به او بیشتر شده: سرلشگر! به خانه سازمانی فرمانده ارتش در نیاوران برو! شهید موسوی باز هم نمی‌رود. و در عوض دستور می‌دهد خانه را بفروشند. نتیجه؟ با پول همان یک خانه، صد تا خانه سازمانی برای بی‌خانه‌های ارتش می‌سازند.
به شوخی به بچه‌ها می‌گفتم من اگر بودم می‌رفتم همانجا می‌نشستم و کیف هم می‌کردم. بعد هم می‌گفتم بودجه‌ای می‌دهم چند تا خانه برای بچه‌ها هم بسازیم :)
واقعا در این مواقع پا روی نفس گذاشتن و از چیزی که حتی از نظر عرف، حق به نظر می‌رسد گذشتن و «به خیرِ بزرگتر نگریستن» هنر مردان خداست. و واقعا شهادت هم هنر مردان خداست.
مرحله آخر ترفیع و با کسب درجه فرماندهی ارتش دیگر اصرار به او بیشتر شده: سرلشگر! به خانه سازمانی فرمانده ارتش در نیاوران برو! شهید موسوی باز هم نمی‌رود. و در عوض دستور می‌دهد خانه را بفروشند. نتیجه؟ با پول همان یک خانه، صد تا خانه سازمانی برای بی‌خانه‌های ارتش می‌سازند.
به شوخی به بچه‌ها می‌گفتم من اگر بودم می‌رفتم همانجا می‌نشستم و کیف هم می‌کردم. بعد هم می‌گفتم بودجه‌ای می‌دهم چند تا خانه برای بچه‌ها هم بسازیم :)
واقعا در این مواقع پا روی نفس گذاشتن و از چیزی که حتی از نظر عرف، حق به نظر می‌رسد گذشتن و «به خیرِ بزرگتر نگریستن» هنر مردان خداست. و واقعا شهادت هم هنر مردان خداست.
۹۰Mohsen Chavoshi - Dooset Dashtam.mp3
۹.۳۶ مگابایت
به تو فکر کردن، خودِ آسمونه...
۲۰آدم کی به چیزی می‌رسد؟ وقتی که از صمیم قلب بخواهدش. شاید اینکه می‌گویند: «خواستن توانستن است» منظور دقیق‌شان «از ته دل خواستن توانستن است» باشد. یعنی شاید سنت خداوند باشد که اگر تو چیزی را واقعا واقعا واقعا بخواهی به آن خواهی رسید. حالا نوع چیزی که می‌خواهی در این سنت تغییری ایجاد نمی‌کند: دنیوی باشد یا اخروی؟ مادی باشد یا معنوی؟ و ... . مهم این است که آن را با تمام وجود بخواهی.
ما در گویش یزدی می‌گوییم: «فلانی بازی‌ش نَمیاد» یعنی از سر مسخره‌بازی و همینجوری به کار نگاه نمی‌کند. واقعا می‌خواهد انجامش بدهد. جدی است. در واقع می‌توان اینطور گفت: اگر کسی بازی‌ش نیاید، به خواسته‌اش می‌رسد.
حالا یک سوال مهم: چه کنیم که به این درجه برسیم؟ که واقعا از ته دل چیزی را بخواهیم؟ که در خواستن جدی باشیم؟ شاید جواب این سوال سهل و ممتنع باشد: شما وقتی چیزی را واقعا می‌خواهی که واقعا از فقدان آن ناراحت باشی. درد داشته باشی که چرا آن را نداری. یعنی از روی مد و چشم و همچشمی آن را نخواهی بلکه واقعا به این نیاز رسیده باشی.
نیاز واقعی است که کشش برای رفع آن را ایجاد می‌کند. اگر احساس نیاز نداری، الکی دنبال آن چیز نباش. چون این خواستن گذراست و به آن نخواهی رسید.
ما در گویش یزدی می‌گوییم: «فلانی بازی‌ش نَمیاد» یعنی از سر مسخره‌بازی و همینجوری به کار نگاه نمی‌کند. واقعا می‌خواهد انجامش بدهد. جدی است. در واقع می‌توان اینطور گفت: اگر کسی بازی‌ش نیاید، به خواسته‌اش می‌رسد.
حالا یک سوال مهم: چه کنیم که به این درجه برسیم؟ که واقعا از ته دل چیزی را بخواهیم؟ که در خواستن جدی باشیم؟ شاید جواب این سوال سهل و ممتنع باشد: شما وقتی چیزی را واقعا می‌خواهی که واقعا از فقدان آن ناراحت باشی. درد داشته باشی که چرا آن را نداری. یعنی از روی مد و چشم و همچشمی آن را نخواهی بلکه واقعا به این نیاز رسیده باشی.
نیاز واقعی است که کشش برای رفع آن را ایجاد می‌کند. اگر احساس نیاز نداری، الکی دنبال آن چیز نباش. چون این خواستن گذراست و به آن نخواهی رسید.
۲۶امین نوشت
آدم کی به چیزی می‌رسد؟ وقتی که از صمیم قلب بخواهدش. شاید اینکه می‌گویند: «خواستن توانستن است» منظور دقیق‌شان «از ته دل خواستن توانستن است» باشد. یعنی شاید سنت خداوند باشد که اگر تو چیزی را واقعا واقعا واقعا بخواهی به آن خواهی رسید. حالا نوع چیزی که می‌خواهی در این سنت تغییری ایجاد نمی‌کند: دنیوی باشد یا اخروی؟ مادی باشد یا معنوی؟ و ... . مهم این است که آن را با تمام وجود بخواهی. ما در گویش یزدی می‌گوییم: «فلانی بازی‌ش نَمیاد» یعنی از سر مسخره‌بازی و همینجوری به کار نگاه نمی‌کند. واقعا می‌خواهد انجامش بدهد. جدی است. در واقع می‌توان اینطور گفت: اگر کسی بازی‌ش نیاید، به خواسته‌اش می‌رسد. حالا یک سوال مهم: چه کنیم که به این درجه برسیم؟ که واقعا از ته دل چیزی را بخواهیم؟ که در خواستن جدی باشیم؟ شاید جواب این سوال سهل و ممتنع باشد: شما وقتی چیزی را واقعا می‌خواهی که واقعا از فقدان آن ناراحت باشی. درد داشته باشی که چرا آن را نداری. یعنی از روی مد و چشم و همچشمی آن را نخواهی بلکه واقعا به این نیاز رسیده باشی. نیاز واقعی است که کشش برای رفع آن را ایجاد می‌کند. اگر احساس نیاز نداری، الکی دنبال آن چیز نباش. چون این خواستن گذراست و به آن نخواهی رسید.
این مطلب را امشب بعد از سمیناری که خانم خوبی در شرکت در مورد ایجنت‌های هوشواره داشت نوشتم. او توانسته بود برای خودش ۹ تا دستیار هوشمند درست کند تا هر کدام بخشی از کارهایش را انجام دهند. یکی تعاملاتش با سازمان‌ها، دیگری دستیار امور روزمره مثل خرید از سوپرمارکت‌های برخط و تاکسی‌های اینترنتی، دیگری دستیار نوشتن مقاله و پروپوزال و ... . حالا او رهبر یک تیم ده نفره بود! در واقع خودش را تکثیر کرده بود.
فکر می‌کنم خانم خوبی توانسته بود به خوبی به مرحله نیازمندی واقعی برسد: «من واقعا می‌خواهم به کارهایم برسم و واقعا کمک می‌خواهم.» و بالاخره راه پاسخ به این نیاز را با هوشواره پیدا کرده بود.
اگر کسی به این نیازِ واقعی نرسد و با تمام وجود برای حل نیازش تلاش نکند، بهترین ابزارهای هوشواره هم تغییری در بهره‌وری‌اش ایجاد نمی‌کنند.
فکر می‌کنم خانم خوبی توانسته بود به خوبی به مرحله نیازمندی واقعی برسد: «من واقعا می‌خواهم به کارهایم برسم و واقعا کمک می‌خواهم.» و بالاخره راه پاسخ به این نیاز را با هوشواره پیدا کرده بود.
اگر کسی به این نیازِ واقعی نرسد و با تمام وجود برای حل نیازش تلاش نکند، بهترین ابزارهای هوشواره هم تغییری در بهره‌وری‌اش ایجاد نمی‌کنند.
۲۰Alireza Ghorbani-Sheyda -musicdel.ir.mp3
۹.۴۹ مگابایت
ای دوریِ تو نیمه‌ی تاریک جهانم...
۱۰امین نوشت
آدم کی به چیزی می‌رسد؟ وقتی که از صمیم قلب بخواهدش. شاید اینکه می‌گویند: «خواستن توانستن است» منظور دقیق‌شان «از ته دل خواستن توانستن است» باشد. یعنی شاید سنت خداوند باشد که اگر تو چیزی را واقعا واقعا واقعا بخواهی به آن خواهی رسید. حالا نوع چیزی که می‌خواهی در این سنت تغییری ایجاد نمی‌کند: دنیوی باشد یا اخروی؟ مادی باشد یا معنوی؟ و ... . مهم این است که آن را با تمام وجود بخواهی. ما در گویش یزدی می‌گوییم: «فلانی بازی‌ش نَمیاد» یعنی از سر مسخره‌بازی و همینجوری به کار نگاه نمی‌کند. واقعا می‌خواهد انجامش بدهد. جدی است. در واقع می‌توان اینطور گفت: اگر کسی بازی‌ش نیاید، به خواسته‌اش می‌رسد. حالا یک سوال مهم: چه کنیم که به این درجه برسیم؟ که واقعا از ته دل چیزی را بخواهیم؟ که در خواستن جدی باشیم؟ شاید جواب این سوال سهل و ممتنع باشد: شما وقتی چیزی را واقعا می‌خواهی که واقعا از فقدان آن ناراحت باشی. درد داشته باشی که چرا آن را نداری. یعنی از روی مد و چشم و همچشمی آن را نخواهی بلکه واقعا به این نیاز رسیده باشی. نیاز واقعی است که کشش برای رفع آن را ایجاد می‌کند. اگر احساس نیاز نداری، الکی دنبال آن چیز نباش. چون این خواستن گذراست و به آن نخواهی رسید.
یک چیز دیگر در مورد «نیاز واقعی». یک بیت خوبی داریم که در محافل مذهبی زیاد خوانده می‌شود: «گر گدا کاهل بود تقصیر صاحب‌خانه چیست؟» یعنی اگر تو خوب در این درگاه گدایی نکنی و نتوانی بهره‌ای از محفل ببری، تقصیری متوجه صاحبِ بارگاه نیست. در واقع گدا هنرمند باشد. او باید از عمق وجودش بخواهد تا صاحب‌خانه التفاتی به او بکند.
حالا گدا کی از صمیم قلب خواهد خواست؟ وقتی از ته دل‌ش بداند که هییییچ‌چیزی ندارد: احساس نیاز واقعی.
حالا گدا کی از صمیم قلب خواهد خواست؟ وقتی از ته دل‌ش بداند که هییییچ‌چیزی ندارد: احساس نیاز واقعی.
۱۷قصه خوداظهاری کالابرگ در این روزها خیلی پرغصه است. کاری که می‌شود و باید با احترام انجام شود را خوب انجام نمی‌دهیم. مردم نباید برای یک ثبت خوداظهاری به زحمت بیافتند و متاسفانه می‌افتند. کل این فرایند را می‌شد با استفاده از بازوی بله انجام داد و انجام ندادند.
در ناراحتی این روزهای خیلی از مردم، بعضی از آدم‌ها شریکند. و کسانی که مردم را -در این شرایط جنگ و تورم- ناراضی می‌کنند باید جواب بدهند.
در ناراحتی این روزهای خیلی از مردم، بعضی از آدم‌ها شریکند. و کسانی که مردم را -در این شرایط جنگ و تورم- ناراضی می‌کنند باید جواب بدهند.
۴۴۵۱
این آقای حسن احمدیان چقدر متخصص و البته دوست‌داشتنی است. آدم حظ می‌کند حاضرجوابی و خوب عربی‌صحبت کردن و مناظره‌اش را می‌بیند. من که هر جا صحبتی از او پیدا کنم می‌بینم. مثلا ببینید اینجا چقدر خوب در مورد محبت امریکایی به مردم ایران می‌گوید. محبت امریکایی؟!
پاسخ کارشناس امریکایی هم جالب است. بحث را به کشته‌های آبان می‌کشاند آن هم با اعدادی عجیب و غریب. همین دو دقیقه فیلم برای آزادفکران کافی است. که بفهمند سه هزار و صد و هفده نفری که در دی‌ماه پارسال کشته شدند را چه کسانی کشتند. همان کسانی کشتند که بتوانند اولا کشته‌ها را ده و حتی بیست برابر جلوه دهند و ثانیا اسرائیل و امریکا را سفیدشویی کنند.
پاسخ کارشناس امریکایی هم جالب است. بحث را به کشته‌های آبان می‌کشاند آن هم با اعدادی عجیب و غریب. همین دو دقیقه فیلم برای آزادفکران کافی است. که بفهمند سه هزار و صد و هفده نفری که در دی‌ماه پارسال کشته شدند را چه کسانی کشتند. همان کسانی کشتند که بتوانند اولا کشته‌ها را ده و حتی بیست برابر جلوه دهند و ثانیا اسرائیل و امریکا را سفیدشویی کنند.
۳K۴۲۲امین نوشت
یک چیز دیگر در مورد «نیاز واقعی». یک بیت خوبی داریم که در محافل مذهبی زیاد خوانده می‌شود: «گر گدا کاهل بود تقصیر صاحب‌خانه چیست؟» یعنی اگر تو خوب در این درگاه گدایی نکنی و نتوانی بهره‌ای از محفل ببری، تقصیری متوجه صاحبِ بارگاه نیست. در واقع گدا هنرمند باشد. او باید از عمق وجودش بخواهد تا صاحب‌خانه التفاتی به او بکند. حالا گدا کی از صمیم قلب خواهد خواست؟ وقتی از ته دل‌ش بداند که هییییچ‌چیزی ندارد: احساس نیاز واقعی.
باز هم در تایید «نیاز واقعی»: بعضی روزها اگر یادم بماند دعای روز را می‌خوانم. بخشی از دعای روز چهارشنبه این است:
أَدْعُوكَ دُعَاءَ مَنْ ضَعُفَتْ وَسِيلَتُهُ، وَانْقَطَعَتْ حِيلَتُهُ... واشْتَدَّتْ إِلَىٰ رَحْمَتِكَ فاقَتُهُ، تو را می‌خوانم همچون کسی که وسیله‌اش ناکارا گشته و رشته‌ی چاره‌اش گسسته و سخت بر رحمت تو نیازمند گشته.
احتمالا تا نیاز واقعی نباشد حتی دعا هم به استجابت نزدیک نمی‌شود.
أَدْعُوكَ دُعَاءَ مَنْ ضَعُفَتْ وَسِيلَتُهُ، وَانْقَطَعَتْ حِيلَتُهُ... واشْتَدَّتْ إِلَىٰ رَحْمَتِكَ فاقَتُهُ، تو را می‌خوانم همچون کسی که وسیله‌اش ناکارا گشته و رشته‌ی چاره‌اش گسسته و سخت بر رحمت تو نیازمند گشته.
احتمالا تا نیاز واقعی نباشد حتی دعا هم به استجابت نزدیک نمی‌شود.
۱۷